مهكامه ( 1291 ) بانو سرور محصّص ( سرور الدوله ) ، كه در شعر مهكامه يا سرور تخلص مىكند ، دختر احمد مستوفى محصّص ، در سال 1291 هجرى شمسى در شهر لاهيجان در يكى از خانواده‌هاى معروف و خوشنام گيلان از مادر زاد ، تحصيلات خود را در زادگاهش به پايان رسانيد و از ده‌سالگى به نظم شعر پرداخت و اشعارش در جرايد و مجلات گيلان و تهران انتشار يافت . مهكامه در سال 1304 درحالىكه بيش از سيزده سال از عمرش نگذشته بود مادرش بدرود حيات گفت و يك سال بعد ( 1305 ) پدرش نيز دار فانى را وداع كرد . اين دو مصيبت براى دخترى كه هنوز دوران كودكى و نوجوانى را سپرى نكرده بود بس دردناك بود و قطعات " مصيبت مادر " و " مرگ پدر " از سروده‌هاى سوزناك اوست . پس از اين واقعه ، به اتفاق ديگر اعضاى خانواده از لاهيجان به رشت كوچيد و در اين شهر رحل اقامت افكند و در سال 1307 با پسر عموى خود ( عباسقلى محصّص ) ازدواج كرد و پس از ده سال زندگى زناشويى در سال 1317 شوهر خود را از دست داد . مهكامه از بانوان فاضله و شاعران خوش‌ذوق و توانايى است كه زندگى خود را بيشتر در خدمت فرهنگ و ارتقاء سطح آموزش دختران و زنان صرف كرد و بسيارى از زنان در پرتو تعليم و تربيت او به كسب دانش و فضيلت نايل آمدند . مهكامه به پروين اعتصامى علاقه‌اى خاص داشت و در سال 1307 كه پروين به اتفاق پدر سفرى به رشت كرد از نزديك با يكديگر آشنا شدند و باب دوستى ميانشان مفتوح گرديد . در سال 1313 به مناسبت جشن هزارهء فردوسى شاعر و حكيم گرانمايه ايران ، در